Zomerboeketten

Ik heb dit seizoen voor het eerst regelmatig foto's gemaakt van de boeketten die ik met materiaal van de volkstuin maak. Ik kan altijd nog bloemschikker worden als het onderwijs mij niet bevalt ;-)

Ter herinnering aan mijn vader

Mijn vader, geboren Rotterdammer, gestorven in dec 2010, wilde graag in de Veerhaven verstrooid worden. Dit is een van de mooiste stukjes Rotterdam. We wilden wachten tot het waarschijnlijk mooi weer zou zijn en hadden augustus gepland. Vandaag was het zover. De hoosbui hadden we 's-ochtend al gehad, het was verder prachtig weer, de gebeurtenis zelf simpel en goed. Op de terugweg naar Tilburg heb ik vanaf Gorcum een autorit gemaakt die ik heel vaak met mijn ouders heb gedaan, en vorig jaar omstreeks dit tijdstip voor de laatste keer met mijn vader. Het is de rivierdijk tussen Gorcum en Haaften, een klassiek Hollands landschap zoals in het gedicht "Denkend aan Holland" van Marsman. Ik vond het een fijne manier op hem te gedenken. Ondanks het feit dat ik al bijna 30 jaar in Tilburg woon blijf ik zeer verbonden met dit weidse landschap.

Still going strong

 
Dankzij ons Twittercontact tot stand gekomen afspraak sloten collega Anja Vermeer (@cee_ef) en ik de 23dingendeeldag af met een concert van Patti Smith in de kerk de Duif in Amsterdam. Wat een prachtige plek voor een even geweldig concert. Ze is inmiddels 64 jaar maar heeft nog weinig van haar energie en spirit ingeleverd. Ze begon met Grateful, een toepasselijk nummer voor deze bibliotheekdag. (Na haar een poosje uit het oog verloren te zijn kwam ze vorig jaar bij mij weer in beeld dankzij haar optreden in de NYPL). Patti was erg goed bij stem. De band, met ouwe getrouwe Lenny Kaye, speelde acoustisch de sterren van de hemel. Een trompetsolo werd van de kansel gespeeld. Patti liep af en toe de zaal in, voor sommigen was dat alsof Saint Patti afdaalde ;-) De zaal stond op z'n kop, en ja, aan het einde zong iedereen mee met Because the Night. Maar dat was niet erg, het was vooral een eerbetoon aan Patti. Die op haar beurt regelmatig dierbare overledenen eerde. Jammergenoeg hebben wij de toegift niet kunnen uitkijken omdat we de trein moesten halen. Al zwierend over de grachten op onze OV-fiets is dit gelukt. I'm grateful dat we dit samen hebben gezien! En dankzij Youtube, Flickr, Twittersearch e.d. kun je lang nagenieten.

Hola!

Thyssen, Reina Sofia, Prado: deze beroemde musea waren de aanleiding om eindelijk eens naar Madrid te gaan. Alleen die 3 musea kunnen je al het Stendhalsyndroom opleveren, maar als je er 1 per dag doet en niet alles wil zien en tot je nemen dan lukt het wel. En je moet ook nog energie overhouden voor al die prachtige museumwinkels. Maar de grote verrassing was de stad zelf. Madrid is een miljoenenstad maar komt ondanks dat zeer ontspannen over. Alles is schoon, mensen zijn relaxed, ook in de metro. Tijdens tapas-spitsuur 's-avonds laat nergens vervelende dronken mensen meegemaakt. Het appartement lag tussen alle belangrijke pleinen en op loopafstand van de musea. De verrassing van deze buurt waren voor ons de stoffen en  fournituren-winkels. Waar je in Nederland bijna geen fatsoenlijke winkel meer kunt vinden viel je daar van de ene winkel in de andere, met een enorme variatie aan stoffen. Op zaterdagochtend was het er erg druk, er wordt nog veel zelf gemaakt. In de winkels hangen veel moodboards met voorbeelden uit de bladen en stoffenstalen er bij. Veel nadruk lag er op feestjurken, blijkbaar is er nog een levendige communie- en huwelijkscultuur.
Wat mij verder opviel was de bijna cultus-achtige status van de Iberico-ham en andere worsten. Alom tegenwoordig en erg lekker!