Op het ogenblik ben ik aan het lezen in De ogen van miljoenen, een selectie van de brieven van journaliste Martha Gellhorn uit de periode 1930-1996. In deze tijd van chat, mail en sms is het bijna niet meer voor te stellen dat mensen Correspondeerden. En dat wachten op antwoord lastig is als de post tussen Frankrijk en de USA nog via de boot gaat...Zij schreef iedere dag, aan haar moeder, minaars en vriendinnen. In de inleiding staat dat de brieven soms wel 30pagina's bevatten...
Martha Gellhorn heb ik eind jaren 80 ontdekt toen Het gezicht van de oorlog in het Nederlands werd uitgegeven. Zij hoort voor mij bij een periode van associatief lezen, ik heb dat tegenwoordig een stuk minder. Het begon bij Chaim Potok. Door zijn Asher Lev boeken wilde ik de rest van zijn boeken ook lezen. Via Davita's Harp belandde ik bij de Spaanse Burgeroorlog, en heb o.a. For whom the bell tolls van Hemingway gelezen. Door daar over te lezen belandde ik bij Martha Gellhorn. Hemingway en Gellhorn reisden samen door Spanje tijdens de Burgeroorlog om daar verslag van te doen. Ze is ook nog een poosje mevrouw Hemingway geweest, maar hij wilde liever een vrouw die thuis op hem zat te wachten, dus dat heeft niet zo lang geduurd. Martha heeft het altijd vreselijk gevonden dat ze daarna vooral werd aangesproken op die periode, alsof ze in haar lange leven niets anders heeft gedaan.
Ze hoort voor mij ook in een rijtje baanbrekende schrijvende en fotograferende vrouwen waartoe o.a. Margaret Bourke-White en Lee Miller behoren. Tussen hen is ook weer een link: ze hebben alle drie Dachau na de bevrijding door de Amerikanen beschreven en gefotografeerd. En Lee Miller was getrouwd met Roland Penrose, op hun boerderij in Sussex kwamen veel beroemde kunstenaars, waaronder Picasso...u snapt het, zo kan ik nog wel even doorassocieren !
Terug naar Gellhorn: op de achterflap van "De ogen van miljoenen" staat een quote uit The Washington Post "Waar blijft de film over Martha Gellhorn?". Tot mijn grote vreugde zag ik gisteravond op teletekst dat ex X-files ster Gilian Anderson een film gaat maken. En nu maar hopen dat Hemingway niet te veel aandacht krijgt...
Margaret Bourke-White in actie op Chrysler Building in New York. Ik zou het niet durven....
