Thyssen, Reina Sofia, Prado: deze beroemde musea waren de aanleiding om eindelijk eens naar Madrid te gaan. Alleen die 3 musea kunnen je al het Stendhalsyndroom opleveren, maar als je er 1 per dag doet en niet alles wil zien en tot je nemen dan lukt het wel. En je moet ook nog energie overhouden voor al die prachtige museumwinkels. Maar de grote verrassing was de stad zelf. Madrid is een miljoenenstad maar komt ondanks dat zeer ontspannen over. Alles is schoon, mensen zijn relaxed, ook in de metro. Tijdens tapas-spitsuur 's-avonds laat nergens vervelende dronken mensen meegemaakt. Het appartement lag tussen alle belangrijke pleinen en op loopafstand van de musea. De verrassing van deze buurt waren voor ons de stoffen en fournituren-winkels. Waar je in Nederland bijna geen fatsoenlijke winkel meer kunt vinden viel je daar van de ene winkel in de andere, met een enorme variatie aan stoffen. Op zaterdagochtend was het er erg druk, er wordt nog veel zelf gemaakt. In de winkels hangen veel
moodboards met voorbeelden uit de bladen en stoffenstalen er bij. Veel nadruk lag er op feestjurken, blijkbaar is er nog een levendige communie- en huwelijkscultuur.
Wat mij verder opviel was de bijna cultus-achtige status van de Iberico-ham en andere worsten. Alom tegenwoordig en erg lekker!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten