Giacometti (zaterdag 2)

Na een erg late lunch omdat de cafe's in het Museumpark tsjokvol zaten belandden we uiteindelijk toch bij Giacometti in de Kunsthal. Afgelopen januari heb ik in Parijs in het Centre Pompidou eigenlijk wel de ultieme Giacometti tentoonstelling gezien, "l'atelier de Giacometti". Ik moest dan ook een beetje overgehaald worden door Marloes, het kon alleen maar minder zijn in de Kunsthal. Maar dat had ik mis. Het is een mooi vormgegeven tentoonstelling die zowel voor beginners als gevorderden interessant is. De stichting die zijn nalatenschap beheert doet dit erg goed. Het leuke is dat wij gelijk wisten welke beelden in Parijs niet getoond werden. Dat waren vooral de supergrote vrouwbeelden en de wandelende man. Ondanks de vele groepen die rondgeleid werden is het mij gelukt om deze opstelling wel 5 minuten alleen te kunnen bekijken. Een groot geluk ! (foto is van Irvin Penn)

Deze foto is uit 1992, toen ik met het Grafisch Lyceum naar Parijs ging en in het Centre Pompidou voor de eerste keer een beeld van Giacometti in echt zag, na jaren boekenliefde.

Zaterdag 1

Zaterdag was een drukke kunstdag. Charley Toorop, Giacometti, Erasmus, het vernieuwde entreegebied van Boijmans: er zijn allerlei redenen om als kunstliefhebber naar Rotterdam te gaan !

In Museum Boijmans is nu een overzichtstentoonstelling van het werk van Charley Toorop. "Charley Toorop (1891-1955) geldt als de krachtigste vrouw in de Nederlandse schilderkunst van de twintigste eeuw. Ze schiep een eigenzinnig, zelfbewust en sociaal bewogen oeuvre. Het museum toont in een grote overzichtstentoonstelling 120 schilderijen, waaronder zestien zelfportretten". Aldus de site. Ik was vooral bekend met haar latere werk, in deze tentoonstelling zie je haar zoektocht vanaf haar jeugd naar een eigen stijl. Hoewel deze ontwikkeling heel interessant is vind ik toch vooral haar grote bekende werken als Maaltijd der Vrienden, Drie generaties en haar zelfportretten het mooist.
De vormgeving van de tentoonstelling is heel mooi gedaan. Aan het einde kom je in een ruimte waarbij Drie generaties centraal staat. Daaromheen hangen haar laatste schilderijen. Heel ontroerend zijn 2 zelfportretten waarin haar strenge blik verdwenen is en zij heel kwetsbaar overkomt. Ze had een slechte gezondheid en voelde waarschijnlijk dat ze niet lang meer te leven had. Na deze grote tentoonstelling is er een ruimte waar veel Klippans van Ikea staan en waar je kunt bijkomen met de catalogus en een film over de restauratie en opfrisbeurten van van bepaalde schilderijen. Goed gedaan.



Daarna kun je je in de expositie Erasmus in beeld storten. "In een grote cultuurhistorische tentoonstelling zijn uit de hele wereld ongeveer 150 bijzondere kunstwerken bijeengebracht, die deels voor het eerst in Nederland te zien zijn. Ze geven een beeld van de betekenis die Erasmus had en welke invloed zijn geschriften hadden op de beeldende kunst en de samenleving". Er is heel veel moois te zien, maar de highlights zijn toch wel het beroemde portret door Holbein dat normaal in het Louvre hangt en 2 portretten door Quinten Massys

Voorwaarts, en niet vergeten...(2)

(foto: Het was- en kleedlokaal van N.V. De Sphinx te Limmel/Maastricht)

In oktober schreef ik over de tentoonstelling De meisjes van de fabriek, foto's uit het Nationaal Archief. Dankzij een stukje in IP Flash kom ik er net achter dat de getoonde foto's op Flickr staan. Het is een pilot voor het archief. "Deze heeft als doel de foto’s breed en internationaal beschikbaar te stellen, publieksparticipatie te bevorderen, fotocollecties te verrijken met informatie van gebruikers en kennis te delen rondom ‘social tagging’ voor archieven. In de pilot wordt gekeken of de metadata van de gebruikers gebruikt kunnen worden voor de eigen Beeldbank". Het is een onderdeel van een wereldwijd project "The Commons" op Fickr.
De Library of Congress doet ook mee, en op die site kijken is zooo verslavend ! Ik vond een uitgebreide serie Kleurenfoto's uit de jaren 30/40 in de USA , toch het meest getoond in zwart/wit. Prachtig ! Wat gebeuren er toch mooie dingen door Web 2.0.

Praxis adviseert

Mag ik ergens 1 kast in de bibliotheek gebruiken om dit nieuwe ordeningsprincipe toe te passen ?! (tip 3)

The Album Cover is Dead

Zaterdag was ik bij Grafisch Papier, het jaarlijkse feestje van de papierfabrikanten voor grafisch vormgevers. Locatie: Pakhuis de Zwijger in Amsterdam, waar je alle lekkere hapjes en drankjes er vanzelf weer afloopt vanwege de vele (enge) trappen. Het thema was dit jaar "Covers by artists": vormgeving van lp's en cd's. Hoofdgast voor mij was Peter Saville, mede-oprichter van Factory Records, het legendarische platenlabel. Hij heeft een serie wereldberoemd geworden platenhoezen gemaakt voor de bands Joy Division en New Order.
Saville vertelde mooi formulerend en met Engelse humor zijn verhaal over het label, Engeland in de jaren 70, zijn voorliefde voor Nederlandse vormgeving en typografie (hij gebruikte Wim Crouwels New Alphabet voor de hoes van Substance). En hoe hij in de jaren 90 van het pad was geraakt en een nieuwe weg voor zichzelf had gevonden als vormgever. Want "the album cover is dead", en wat moet je dan ? Ik had hem nog veel langer aan het woord willen horen. Na afloop stonden verschillende jongens klaar met platenhoezen om te laten signeren. En met spijt bedacht ik dat ik alleen de hoezen van The Smiths heb bewaard en de rest weggedaan, met de gedachte "ik koop wel een boek met afbeeldingen er van". Daarna volgde er een mooie brug met een stuk uit een documentaire over Anton Corbijn, o.a. chroniqueur van Joy Division. Deze middag leverde thuis veel napret op door op YouTube te browsen op Saville, Joy Division e.d.

Restyling De Slegte

"Tweedehands koop je als je geen geld hebt om nieuwe boeken te kopen". Aldus algemeen directeur Ron Mulder aan het einde van het artikel in NRC over de restyling van De Slegte. Dat is een dooddoener in de categorie "alleen als je geen boeken kunt kopen wordt je lid van de bibliotheek". Ik verbaas mij over deze simplistische benadering van Mulder. Zij verkopen veel boeken die uit druk zijn en door liefhebbers gezocht worden. Zo ben ik in het bezit gekomen van de beroemde biografie van James Lord van Giacometti toen deze niet leverbaar was. En als zij juist nu wel eens hadden ingezet op een goed verkoopkanaal via internet dan hadden ze inmiddels deel uitgemaakt van de Long Tail. Op deze manier blijft het behelpen, daar verhelpt een nieuw jasje ook niets aan.

11/11

When I was a young man I carried my pack
And I lived the free life of a rover
From the Murrays green basin to the dusty outback
I waltzed my Matilda all over
Then in nineteen fifteen my country said Son
It's time to stop rambling 'cause there's work to be done
So they gave me a tin hat and they gave me a gun
And they sent me away to the war
And the band played Waltzing Matilda
As we sailed away from the quay
And amidst all the tears and the shouts and the cheers
We sailed off to Gallipoli
(Klik hier voor de rest van de tekst)

Vorig jaar ben ik ik voor het eerst van mijn leven in Ieper en het Flanders Fields museum geweest. Je denkt te weten hoe gruwelijk het was, maar het is altijd erger dan je kunt bedenken. Bij de Menenpoort zag ik de regimenten vernoemd uit Groot-Britannie, Nieuw-Zeeland, Australie enz. En hoe vaker je in Angelsaksische landen komt en oorlogsmonumenten ziet, des beter besef je de grootte van het toenmalige Britse Rijk en wat dit betekende voor de soldaten. In Perth, Australie, heb ik ook bij zo'n monument gestaan. Als je zelf de relatieve luxe van een 2-daagse vliegtocht achter de rug hebt, dan besef hoe je verschrikkelijk het moet zijn geweest om ingescheept te worden naar onbekende oorden als Belgie en Gallipoli. Zeeziekte en slechte voeding zorgden er voor dat ze al verzwakt begonnen. En als je het geluk had terug te keren dan had niemand daar een idee wat je had doorstaan. Een van de mooiste (als je het zo kan noemen) aanklachten ooit in liedvorm geschreven is The Band played Waltzing Mathilda. Zowel in Perth als in Ieper speelden de Pogues dit in mijn hoofd. Beter dan door hen is het nooit gedaan. Maar op Youtube heb ik nog 2 heel mooie versies gevonden waarbij foto's het verhaal van Gallipoli uitleggen:
1: The Dubliners
2: De a capella versie van June Tabor

Restyling Koningsplein

De komende tijd nemen de Bob de Bouwers Bibliotheek Tilburg Centrum over. "We need the right tools for the job & you can't put a square peg in a round hole" !

Krakercompetitie 2008

Het is weer zo ver: Krakerkoorts...Voor de niet bibliothecaire vrienden: de Krakercompetitie is een paar jaar geleden opgezet voor bibliotheken om de zoekvaardigheden van de bibliothecarissen op een leuke manier bij te houden. Later ging er samengewerkt worden met de NRC en mochten ook "gewone" mensen meedoen. Bij Bibliotheek Midden Brabant doen we nu met een groepje van 4 personen mee. Via de wiki die we gemaakt hebben hopen we dat collega's die geen tijd en/of zin hebben om alles te doen ook hun steentje willen bijdragen. We moeten 7 vragen in 1 week beantwoorden en dat is een klus ! Om een idee te geven wat voor soort vragen dit zijn en hoeveel tijd het vraagt staat hieronder de eerste vraag van ronde 1.

Kraker 1: Graf

Het jaar 2008 zou zich uitstekend lenen als herdenkingsjaar van deze Vlaamse schrijver, maar hij lijkt bijna vergeten te zijn. In de jaren zestig stond hij korte tijd in het middelpunt van de belangstelling toen het tijdschrift, dat als titel zijn achternaam droeg, in beslag werd genomen en voor een rel zorgde. In de jaren zeventig sloeg hij de hand aan zichzelf, nadat hij eerst zijn vrouw had vermoord. Hij ligt begraven op een heuvel. De oude naam van deze begraafplaats verwijst naar een beroemd Middelnederlands werk. Een aantal jaren geleden stelde een gemeenteraadslid vragen over een graf op deze begraafplaats. Dit graf zou ontworpen zijn door een beroemde Belgische architect, die één van de leidende figuren was binnen een eind 19e eeuw ontstane kunststroming.

Vraag: Wie ligt er in het graf dat ontworpen is door deze architect?

A ..ongene.. / B ..ybrec../ C ..uine..
D ..ries.. / E ..oekhu.. / F ..otteau../
G ..latenk..