Na vier jaar trouwe dienst ingeruild

Van de "dikke" trouwe iPod Mini



Naar het "chocolaatje" iPod Nano 16 GB (in paars)

Voorwaarts, en niet vergeten...

Te zien in de Kunsthal: "de meisjes van de fabriek"
"Uit de ruim 4.000 foto's van de Arbeidsinspectie die in het bezit zijn van het Nationaal Archief presenteert de Kunsthal Rotterdam een selectie van de meest bijzondere opnamen. De zwart-wit foto's zijn door de Arbeidsinspectie gemaakt in de periode 1900-1950 om slechte werkomstandig-heden, kinderarbeid, onveilige situaties en beroepsziektes aan het licht te brengen. Het materiaal dat arbeiders aan machines, jonge meisjes in fabriekshallen en thuiswerkers laat zien, komt voor het eerst sinds bijna negentig jaar weer uit de archiefkasten. Speciale aandacht is er voor de close-ups van inspecteur Filarski die een prachtige uitzondering vormen op de zakelijke registraties van zijn collega's. Samen geven de foto's een realistisch tijdsbeeld van arbeidsomstandigheden en industrie-takken uit het nabije verleden."

Het nabije verleden op de foto: mijn vader, beroep ijzervlechter, begin jaren 60. Blijkbaar geeft de keuze 1900-1950 aan dat het toen wel afgelopen was in Nederland met slechte arbeidsomstandigheden ? Ik heb er in ieder geval genoeg van meegekregen om te weten dat ik erg bevoorrecht ben met mijn (qua arbo) veilige bibliotheekbaan.

The only gay in the library

Ik hou erg van de comedy Little Britain. Een van mijn favorieten is Daffyd, een dikke homo in een latexpakje die vindt dat hij "the only gay in the village" is. Iedere aflevering is hij weer geshockeerd door het feit dat het dorpje veel toleranter is dan hij denkt, met vooral veel meer gay's. Deze had ik gemist: Daffyd gaat eigenhandig een Gay-section in de bibliotheek maken.

For something completely different

Bibliotheek Almere doet mee aan Pink Cupcake Campaign

Sinds 1 oktober jl. voert Bibliotheek Almere campagne ter ondersteuning van de Stichting Pink Ribbon: Join the Pink Cupcake Campaign! Met deze oproep wil de bibliotheek alle vrouwen in Almere warm maken voor het bakken van roze cupcakes tijdens de oktober borstkankermaand. In de filialen van de bibliotheek zijn speciale Pink Cupcake pakketten verkrijgbaar. De opbrengst van de verkoop komt volledig ten goede aan de Stichting Pink Ribbon. Daarnaast organiseert de bibliotheek tijdens de campagnemaand nog twee activiteiten: een workshop cupcakes versieren en een informatiedag in samenwerking met het Flevoziekenhuis. (bron: Informatieprofessional)

Deze activiteit lijkt onschuldig en goed bedoeld, maar roept bij mij toch toch behoorlijk wat irritatie op. In 1e instantie niet het bieb-gedeelte, maar ik ben Pink Ribbon moe. Toen dit begon vond ik het nog wel een aardig initiatief en heb ik het tijdschrift gekocht om een kleine bijdrage te leveren. Maar afgelopen jaren is het een grote commerciele kermis geworden. Vorig jaar werd er zelfs een Pink Hetty gesponsord, toen ben ik echt afgehaakt. Ik zie het als een veramerikanisering van de ziekte: bestrijding is "strijd" geworden, met "overlevers" en "achterblijvers" waarvoor gala's georganiseerd moeten worden en sponsors geworven. Ja, borstkanker is erg, maar dat geldt voor vele andere ziektes. Ik heb nooit zo gesnapt waarom je een soort held(in) wordt als je de pech hebt om ziek te worden en naast veel strijdlust, bestraling en chemokuren ook het geluk hebt weer beter te worden. Er zijn mensen die heel hard vechten en toch dood gaan, daar weten verschillende collega's en vrienden alles van.

Iets luchtigers: cupcakes, nog zo'n Amerikaans ding. Silvia Witteman heeft er laatst nog over geschreven. Dikke lagen glazuur op een vies cakeje. En dan nog roze ! (Ik ben blijkbaar geen echte vrouw, want die horen van roze te houden)

Last but not least: bibliotheek Almere. "De bibliotheek wil met deze campagne op een verrassende manier aandacht vragen voor de preventie van borstkanker en de informatievoorziening over dit onderwerp. Door het kopen van een Pink Cupcake pakket trakteer je jezelf of een ander niet alleen op lekkere cupcakes, maar steun je tegelijkertijd het goede doel. Daarnaast organiseert de bibliotheek in de actiemaand, in samenwerking met het Flevoziekenhuis, een informatiedag op zaterdag 18 oktober en worden er drie workshops cupcake versieren gehouden: op donderdag 16 oktober in Buiten, dinsdag 21 oktober in Haven en vrijdag 24 oktober in Stad. De inhoud van het Pink Cupcake pakket is gesponsord door Albert Heijn XL Almere en bestaat onder meer uit een pak cupcake mix, bakvormpjes, glazuur en eetbare decoratie"

Er zullen vast mensen zijn die dit een geweldige vorm van informatieverrijking vinden, maar om met Buster Fonteyn (Paul Haenen) te spreken, ik word van alles bij elkaar toch een beetje misselijk...

BHV

Woensdag op herhaling BHV met Leon, als dat maar goed gaat...

Parel op vrijdagavond

Vrijdagavond was ik in Paradox voor het optreden van Ot Azoj, een multi-culturele klezmerband uit Nederland. Zij traden op het in het kader van het Jiddisj Festival. Mijn beide muziekvoorliefdes, zingen en klarinet, kwamen op topniveau voorbij. Zangeres Natalia Rogalski zong niet alleen fantastisch, maar vertelde/acteerde tussendoor de betekenis van de liederen. Zo leerde je iets over een liedje in een bijna verdwenen taal van de Mountain Jews. Aan het einde gingen de stoelen eindelijk aan de kant en kon iedereen dansen. Zie je ze ergens op een festival aangekondigd staan, ga kijken ! Of luister hier naar Aji Tu Yorma, Aji

Zoeken is goed voor hersenen

Het uitvoeren van online zoekopdrachten gaat hersenveroudering tegen

Zoeken op internet activeert de hersenen van mensen van middelbare leeftijd en ouder. Onderzoekers van de University of California Los Angeles hebben ontdekt dat het uitvoeren van zoekopdrachten delen van de hersenen stimuleert die een rol spelen bij het maken van beslissingen en complex redeneren. Zoeken op internet kan volgens de wetenschappers zelfs behulpzaam zijn bij het tegenwerken van de fysiologische effecten van veroudering van de hersenen. Het onderzoek is gepubliceerd in het American Journal of Geriatric Psychiatry. Aan het onderzoek deden 24 vrijwilligers van 55-76 jaar oud mee. 50 procent van hen waren ervaren internetgebruikers.

Bron: Informatieprofessional

24 vrijwilligers is niet veel. Als ze nu eens alle bibliothecarissen van 55 en ouder gaan volgen. En niks VUT, pre-pensioen e.d, het is veel beter voor je gezondheid om te blijven werken !

Crisis

Allen die willen naar Island gaan
Om kabeljauw te vangen
En te vissen met verlangen
Naar Iseland, naar Iseland, naar Island toe
Tot drieendertig reizen zijn zij nog niet moe

Komt ons de tijd van de fooie aan
Wij dansen met behagen
En we weten van geen klagen
Maar komt de tijd, maar komt de tijd naar zee te gaan
Dan is er wel ons hoofd van zorgen zwaar belaân

Als er de wind van het Noorden waait
Wij gaan naar de herberge
En we drinken zonder erge
Wij drinken daar, wij drinken daar op ons gemak
Totdat de leste stuiver is uit onze zak

Al weer lang geleden zong ik dit met mijn eerste koor. Afgelopen jaar zijn er niet alleen veel particulieren met hun spaargeld naar Island gegaan, maar volgens het journaal van vanavond ook gemeentes en provincies. Morgen zullen we wel horen dat er onderwijsinstellingen naar Island gegaan zijn, voor 1 procent meer rente.Dat overheden dit met ons belastinggeld durven te doen vind ik ongehoord. Waarom zitten die niet gewoon bij van Lanschot of ING ? Stelletje inhalige kruideniers. En straks moet er natuurlijk bezuinigd gaan worden, want "de leste stuiver is uit onze zak"....

Martha Gellhorn 2

In juli heb ik geschreven over Martha Gellhorn en haar brievenboek "De ogen van miljoenen". Ik heb het nu eindelijk uit. Iedere avond voor het slapengaan wat stukjes, want doorlezen lukte niet vanwege de vorm en de intensiteit van haar brieven. Het is een bijzonder boek van een zeer bijzondere vrouw. De Volkskrant spreekt over een "rusteloos, volhardend vat venijn". Met haar als vriendin had je geen vijand nodig, ze zei soms de meest vreselijke dingen in haar brieven. Naarmate je verder leest wordt ze echt een karakter voor je, met anti- en sympathieeen. Soms irriteerde ze mij, en legde ik haar een paar dagen weg, maar altijd begon het weer te kriebelen, hoe zou het haar verder vergaan. Haar liefdes en vriendschappen (o.a. met Eleanore Roosevelt, Robert Capa en Leonard Bernstein), haar frustraties t.a.v. het schrijverschap, de tegenwerking die zij als vrouwelijke oorlogscorrepsondent ondervond, haar wederontdekking eind jaren 80 door een jonge generatie schrijvers, oud worden (op haar 90e heeft ze haar "pil van Drion" genomen), haar levenslange achtervolging door de pers over haar korte huwelijk met Hemingway, haar visie op politieke ontwikkelingen: hiermee heb ik nog maar een fractie aangehaald.
Over het sterrendom van schrijvers waar zij zich begin jaren 80 aan ergerde:
"Al zei ik laatst nog tegen de katten: "ik ben het zat een ondergewaardeerd schrijfster te zijn, nu wil ik wel eens overgewaardeerd worden, zoals iedereen"
Verder verdient redactrice Caroline Moorehead een pluim. Martha G. heeft de brieven nooit bedoeld voor publicatie. Moorehead heeft een keuze gemaakt uit een immense hoeveelheid brieven en er samenvattende stukjes tussen geschreven. Zij heeft er een leesbaar boek van gemaakt. Een aanrader voor iedereen die graag (auto)biografieen van/over eigenzinnige tantes leest.