Als deelnemer aan de 1e 23dingen club van BMB was Twitter het Ding wat ik na afloop zelf ging ontdekken. Ik had er niets mee,ook vanwege de vorm, maar vond dat ik het als mediacoach in opleiding niet kon negeren. Totdat ik er achter kwam dat er allerlei handige programma's waren die het een stuk makkelijker maakten om met Twitter te werken. Ik heb nu thuis op mijn laptop en op een aantal werkplekken Tweetdeck gezet en ik vind het erg leuk. Toen Tros Regelrecht werd uitgezonden trof ik collega's en bekenden om er over te praten. En ik ontdekte hoe je hashtags (# hekjes) kunt gebruiken. Ik heb standaard #tilburg in Tweetdeck aan staan. Soms ook #bibliotheek, #durftevragen heb ik uitgezet, dat is niet meer bij te houden.
Wat is er nou zo leuk aan? Volgens een Tweet van vandaag is Twitter eerder een vorm van RSS dan een sociaal netwerk. Juist die mengeling vind ik het zo leuk maken. De mensen en instellingen die ik volg vormen een zeer uiteenlopende groep van bronnen. Soms heb je ineens grappige persoonlijke kliks, als je iemand uit het biebvak ziet die ook een West Wing fan is, of zich ook irriteert aan de 91 MB update van iTunes. En het vereist je eigen creativiteit om in 140 tekens een goede Tweet te maken. Eigenlijk staat mijn opvatting nu het beste beschreven op de blog van Edwin Mijnsbergen
