Still going strong

 
Dankzij ons Twittercontact tot stand gekomen afspraak sloten collega Anja Vermeer (@cee_ef) en ik de 23dingendeeldag af met een concert van Patti Smith in de kerk de Duif in Amsterdam. Wat een prachtige plek voor een even geweldig concert. Ze is inmiddels 64 jaar maar heeft nog weinig van haar energie en spirit ingeleverd. Ze begon met Grateful, een toepasselijk nummer voor deze bibliotheekdag. (Na haar een poosje uit het oog verloren te zijn kwam ze vorig jaar bij mij weer in beeld dankzij haar optreden in de NYPL). Patti was erg goed bij stem. De band, met ouwe getrouwe Lenny Kaye, speelde acoustisch de sterren van de hemel. Een trompetsolo werd van de kansel gespeeld. Patti liep af en toe de zaal in, voor sommigen was dat alsof Saint Patti afdaalde ;-) De zaal stond op z'n kop, en ja, aan het einde zong iedereen mee met Because the Night. Maar dat was niet erg, het was vooral een eerbetoon aan Patti. Die op haar beurt regelmatig dierbare overledenen eerde. Jammergenoeg hebben wij de toegift niet kunnen uitkijken omdat we de trein moesten halen. Al zwierend over de grachten op onze OV-fiets is dit gelukt. I'm grateful dat we dit samen hebben gezien! En dankzij Youtube, Flickr, Twittersearch e.d. kun je lang nagenieten.

Hola!

Thyssen, Reina Sofia, Prado: deze beroemde musea waren de aanleiding om eindelijk eens naar Madrid te gaan. Alleen die 3 musea kunnen je al het Stendhalsyndroom opleveren, maar als je er 1 per dag doet en niet alles wil zien en tot je nemen dan lukt het wel. En je moet ook nog energie overhouden voor al die prachtige museumwinkels. Maar de grote verrassing was de stad zelf. Madrid is een miljoenenstad maar komt ondanks dat zeer ontspannen over. Alles is schoon, mensen zijn relaxed, ook in de metro. Tijdens tapas-spitsuur 's-avonds laat nergens vervelende dronken mensen meegemaakt. Het appartement lag tussen alle belangrijke pleinen en op loopafstand van de musea. De verrassing van deze buurt waren voor ons de stoffen en  fournituren-winkels. Waar je in Nederland bijna geen fatsoenlijke winkel meer kunt vinden viel je daar van de ene winkel in de andere, met een enorme variatie aan stoffen. Op zaterdagochtend was het er erg druk, er wordt nog veel zelf gemaakt. In de winkels hangen veel moodboards met voorbeelden uit de bladen en stoffenstalen er bij. Veel nadruk lag er op feestjurken, blijkbaar is er nog een levendige communie- en huwelijkscultuur.
Wat mij verder opviel was de bijna cultus-achtige status van de Iberico-ham en andere worsten. Alom tegenwoordig en erg lekker!

Weer wat geleerd!

Vandaag kwam via @astridbiblio dit filmpje voorbij. Het herinnerde mij aan Der Lauf der Dinge, de beroemde film van kunstenaars Fisschli & Weiss uit 1987. Deze film is blijkbaar een inspiratiebron voor velen er na, zoals ook deze massaal rondgestuurde clip van OK GO. Maar toen ik op zoek ging naar meer informatie kwam ik er achter dat het verbindende element tussen deze films en vele anderen op YouTube  de zgn. Rube Goldberg Machine is. "Een simpele taak die op een grappige en onnodige wijze ingewikkeld wordt gemaakt". Meestal een kettingreactie. Ook recent creatief door het bibliotheekwerk in Ierland toegepast in het bovenstaande filmpje.

Rotterdam woont

                                                                   (foto: Arboretum Rotterdam, 2005)

Afgelopen week heb ik een gastblog geschreven voor de site van BMB vanwege een forse griep van hoofdauteur Esther. Het thema: "My architect, bouwkunst in de film". Daarin leg ik een link met de bezoeken aan mijn familie in Rotterdam tijdens mijn jeugd en mijn voorliefde voor het modernisme. Mijn band met Rotterdam is niet alleen familiaal, maar ik heb er ook bijna 10 jaar gewerkt, vandaar dat deze stad mij na aan het hart ligt. Een mooi site is Rotterdam Woont, en niet alleen voor Rotterdammers, maar alle in woningbouwgeschiedenis geinteresseerden, Rotterdam Woont "wil een overzicht geven van de geschiedenis van het wonen in Rotterdam". Projectinformatie als architect, originele plattegronden, renovaties etc. geven inzicht in bekende gebouwen.

In onze moderne ogen kom je curieuze dingen tegen. Zoals de woningen in Crooswijk
"Aan het begin van de twintigste eeuw is na het inpolderen van de reserveboezem, tussen de twee 19e eeuwse begraafplaatsen ten noorden van Crooswijk, de wijk Nieuw-Crooswijk ontstaan. Het was een experimentele wijk voor wat betreft de volkshuisvesting. De vormgeving en de grootte van de woningen van de bouwblokken reserveboezem I t/m VI zijn elk gebouwd voor een eigen doelgroep. Reserveboezem III is gebouwd voor onvolledige gezinnen, waarmee werd bedoeld: jonge stellen zonder kinderen, oudere echtparen en weduwen/weduwnaren met kinderen. Op de begane grond waren de kleine starterswoningen en op de eerste en tweede verdieping konden twee naastgelegen woningen door middel van een tussendeur worden verbonden, waarbij de dame van het oudere echtpaar tevens kookte voor de kinderen van de weduwe/weduwnaar.