Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een soort levende jukebox ben: van kinds af aan meegezongen met alle liedjes van de radio/lp's/singles/casettebandjes/cd/mp3/streaming internet (wat maakt een mens al niet mee in z'n muziekleven...) Alles kan aanleiding zijn om met een liedje in mijn hoofd te zitten. Laatste "tag" komt door collega Saskia die a.s. vrijdag naar Japan vertrekt! Ze landt in Tokio en wat komt daardoor naar boven? Tokyo, I'm on my way
In Tokyo, I’ve got it made
In Tokyo, I’m on the hitparade
In Tokyo, I’ve got a million fans
In Tokyo, they know who I am
Tokyo, I’m on my way,
And in my new toyota it’s not so far away
Tokyo, I’m on my way
And in my new Toyota it’s not so far away
In Tokyo, they don’t have stereo
They’re playing all the tophits, in kimono
In Tokyo, geisha’s dream away
When I play rock ‘n’ roll, hey hey
When I play rock ‘n’ roll, hey hey
Tokyo, I’m on my way
And in my new Toyota it’s not so far away
Tokyo, I’m on my way
And in my new Toyota it’s not so far away
Dit is een liedje van een van de leukste Nederlandse bandjes ooit. In 1977 kocht ik "10 mistakes" van Gruppo Sportivo. Helemaal kapot gedraaid. Geweldige onzinteksten als Mission a Paris, over een spion ("a neverending holiday ended without you", hij valt van de Eiffeltoren), Beep Beep love (buitenaardse liefde). Gekoppeld aan sprankelende, aanstekelijke muziek leverde dit voor mij de ultieme meezingers op.
En alle jaren meezingen heeft mij een stem opgeleverd die mijn zanglerares nu omschrijft als een "typische lichte en heldere popstem". Voegt goed in een koor, maar voor het huidige repertoire heb ik meer klassieke scholing nodig. Dat betekent allerlei rare oefeningen en zaken die ik vroeger met logopedie heb afgeleerd (ik sliste als kind enorm en zat vaak met open mond) nu weer moet doen. Kaak laten hangen en veel gapen....In november kunnen jullie horen of het resultaat heeft, bij ons jubileumconcert.
