The Filter

Ik heb een beetje een zwak voor Peter Gabriel, hoewel ik er zelden nog naar luister. Sommige muziek is te tijdsgebonden. Wat ik wel ben blijven volgen is zijn interesse in digitale media. Hij was een van de eersten in de popmuziek die met interactieve cd-roms kwam. Zijn site zit ook goed in elkaar: alle nummers zijn streaming te beluisteren, je kunt gelijk doorklikken naar de songteksten. Een nieuw project van Peter Gabriel werd vorige week in de Volkskrant beschreven. Het heet The Filter. "Internet is, in de ogen van de levende poplegende Peter Gabriel (58), een restaurant met een menukaart die even dik is als de telefoongids. Als gast zou je best eens wat nieuws en anders willen eten, maar de overdosis aan gerechten blust de wil om dat uit te zoeken. ‘Internet geeft je een enorme keuzevrijheid, maar soms wil ik de vrijheid hebben om niet te hoeven kiezen."

Dat uitgangspunt herken ik wel, maar heeft wat The Filter nog te bieden naast de uitputtende mogelijkheden van Lastfm, MySpace e.d ? The filter heeft ook films als categorie. Volgens een artikel in de NRC is het grote verschil dat er (nog?) geen community rond The Filter is. Lijkt mij nou juist ideaal voor mensen die dit soms wel heel vermoeiend vinden...Een profiel aanmaken is simpel en gaat snel, maar na een eerste ronde ben ik niet onder de indruk. Bij genre Singer-Songwriter krijg ik Joni Mitchell, Bob Dylan, Leonard Cohen en Warren Zevon aangeboden, terwijl ik Rufus Wainwright bij het invullen van mijn profiel 100 % had gegeven, dan verwacht je toch meer mensen die na 1975 zijn geboren. Er zijn 3 manieren om je filters te verfijnen, dat zal ik de komende weken eens gaan doen en hier verslag van doen. En zou de bibliotheek eigenlijk geen Kameraadje voor goede Smaak moeten zijn ?

Liefde in de bibliotheek 2

Ik kreeg een interview met de zanger van My Morning Jacket gemaild waarin het volgende wordt gezegd over Librarian: "Over nostalgische gevoelens gesproken: het nummer Librarian gaat over het klassieke cliché van de sexy bibliothecaresse. James: „Zo’n stijf meisje in een mantelpakje, in wie een temperamentvolle vrouw blijkt te schuilen. Net als veel mannen heb ik daar fantasieën over. Op papier is dat misschien geen geweldig uitgangspunt voor een intelligente rocksong, maar ons bibliotheekmeisje is gebleven. Ik zing graag over haar. Noem dát maar een verboden verlokking.”

We hebben de oplossing voor het tekort aan mannelijke lezers gevonden ! Niks geen Aziz voor mooie verantwoorde bedrijfskleding en zeker geen lustbedervende fleece en andere comfy vrijetijdskleding, mantelpakjes moeten we aan ...

Liefde in de bibliotheek

23dingen heeft mijn arsenaal om nieuwe muziek te kunnen beluisteren een stuk uitgebreid. In het digitale geweld van afgelopen jaren ben ik een tamelijk braaf meisje gebleven. Illegaal downloaden ? Nee, die tekstschrijvers en muzikanten moeten ook iets verdienen, bovendien, al die zooi die meekomt met LimeWire e.d, daar moet je ook niet aan denken. En als je in een bibliotheek werkt die cd's aanschaft, met MuziekWeb als achtervang, wat zou je dan moeilijk doen ? Dus altijd nog veel geleend en verder gekocht bij iTunes. Maar die 30 seconden luistertijd van iTunes, daar heb je niet zo veel aan als je de muziek helemaal niet kent. Met MySpace en Lastfm heb ik er nu een "mer a boire" bijgekregen. Vanavond o.a. naar de nieuwe van My Morning Jacket geluisterd. Je raakt extra geintrigeerd als je een nummer "Librarian" ziet. Even naar lyrics + muziek zoeken, voila, een mooi liedje over de liefde voor een bibliothecaresse " die haar bril moet afdoen en heur haar omlaag". Nog zo'n reden waarom ik er de pest in heb dat ik geen lenzen meer kan verdragen......

walk across the courtyard, towards the library.
i can hear the insects buzz and the leaves 'neath my feet...
ramble up the stairwell, into the hall of books...
since we got the interweb these hardly get used.

duck into the men's room... combing thru my hair...
when god gave us mirrors he had no idea...
looking for a lesson in the periodicals...
there i spy you listening to the AM radio...

karen of the carpenters- singing in the rain...
another lovely victim of the mirror's evil way.
it's not like you're not trying, with a pencil in your har
to defy the beauty the good lord put in there...

simple little bookworm- buried underneath...
is the sexiest librarian...take off those glasses and let down your hair for me.
so i watch you thru the bookcase- imaging a scene:
you and i at dinner, spending time, then to sleep.

and what then would i say to you- lying there in bed?
these words, with a kiss, i would plant in your head:
"what is it inside our heads that makes us do the opposite?
makes us do the opposite of what's right for us?
cause everything'd be grrreat...and everything'd be good...
if everybody gave...like everybody could."

sweetest little bookworm. hidden underneath...
is the sexiest librarian...
take off those glasses and let your hair down for me.
take off those glasses and let your hair down for me.
simple little beauty- heaven in your breath.
the simplest of pleasures- the world at it's best.

Martha Gellhorn

Op het ogenblik ben ik aan het lezen in De ogen van miljoenen, een selectie van de brieven van journaliste Martha Gellhorn uit de periode 1930-1996. In deze tijd van chat, mail en sms is het bijna niet meer voor te stellen dat mensen Correspondeerden. En dat wachten op antwoord lastig is als de post tussen Frankrijk en de USA nog via de boot gaat...Zij schreef iedere dag, aan haar moeder, minaars en vriendinnen. In de inleiding staat dat de brieven soms wel 30pagina's bevatten...

Martha Gellhorn heb ik eind jaren 80 ontdekt toen Het gezicht van de oorlog in het Nederlands werd uitgegeven. Zij hoort voor mij bij een periode van associatief lezen, ik heb dat tegenwoordig een stuk minder. Het begon bij Chaim Potok. Door zijn Asher Lev boeken wilde ik de rest van zijn boeken ook lezen. Via Davita's Harp belandde ik bij de Spaanse Burgeroorlog, en heb o.a. For whom the bell tolls van Hemingway gelezen. Door daar over te lezen belandde ik bij Martha Gellhorn. Hemingway en Gellhorn reisden samen door Spanje tijdens de Burgeroorlog om daar verslag van te doen. Ze is ook nog een poosje mevrouw Hemingway geweest, maar hij wilde liever een vrouw die thuis op hem zat te wachten, dus dat heeft niet zo lang geduurd. Martha heeft het altijd vreselijk gevonden dat ze daarna vooral werd aangesproken op die periode, alsof ze in haar lange leven niets anders heeft gedaan.

Ze hoort voor mij ook in een rijtje baanbrekende schrijvende en fotograferende vrouwen waartoe o.a. Margaret Bourke-White en Lee Miller behoren. Tussen hen is ook weer een link: ze hebben alle drie Dachau na de bevrijding door de Amerikanen beschreven en gefotografeerd. En Lee Miller was getrouwd met Roland Penrose, op hun boerderij in Sussex kwamen veel beroemde kunstenaars, waaronder Picasso...u snapt het, zo kan ik nog wel even doorassocieren !

Terug naar Gellhorn: op de achterflap van "De ogen van miljoenen" staat een quote uit The Washington Post "Waar blijft de film over Martha Gellhorn?". Tot mijn grote vreugde zag ik gisteravond op teletekst dat ex X-files ster Gilian Anderson een film gaat maken. En nu maar hopen dat Hemingway niet te veel aandacht krijgt...



Margaret Bourke-White in actie op Chrysler Building in New York. Ik zou het niet durven....